İnsanın bir şehre kendini ait hissetmesi ne kadar da zordur…. Mardin ve Urfa’da kendimi o kadar çok bu iki şehre ait hissettim ki…Onlara dair hislerimde yanıltmadılar, kurduğum hayallerin hakkını verdiler.

Mardin’in her köşesi çok keyifli ama Cercis Murat Konağı daha da başka bir keyifli. Sizi baştan aşağı sarhoş etmiş bir şehirde, daha nasıl allak bullak olabilirim derken karşınıza çıkıveriyor. Öyle, İstanbul’un pırıltılı, şık restaurantlarına benzeyen bir yerle karşılaşacağınızı sanmayın. Burada bulabileceğiniz tek şey sıcaklık, samimiyet ve içi aşkla dolu lezzetler.  

Ve yemeğin sonunda Portakallı İrmik Helvası istiyoruz. Ancak maalesef önceden siparişle hazırlatıldığı için ellerinde kalmamış. Portakallı İrmik Helvasını başka bir Mardin sofrasında yedik ama öyle bir sumak şerbeti içtik ki, Cercis Murat’da ağızımızda kalan son tadın bu olması iyi olmuş… Ne acı, ne tatlı; ne ekşi, ne buruk… Daha önce tattığınız hiçbir şeye benzemiyor. Mardin’e gidip de Cercis Murat Konağı’na gitmezseniz, Mardin’in her yerini gezdim demeyin. Benden söylemesi, o kadar da iddalıyım!

İlgili yazılar:

• Mırra Kervansaray Mardin